Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Kako su u zemunskoj fabrici razvijani zglobni autobusi za prigradski i međugradski saobraćaj? Koji od modela je doživeo serijsku proizvodnju, a koji je ostao samo prototip?

Pojavljivanje međugradsko-prigradskog prototipa

Plan za proširenje ponude svojih modela autobusa Ikarus je započeo još sredinom sedamdesetih godina prošlog veka. Isti je podrazumevao razvoj prigradske varijante koja je bazirana na osnovi gradskog modela, a prvi primerak u tom segmentu predstavljao je IK-105P kojeg sam već spomenuo. Kako je ta solo varijanta ostala samo na nivou prototipa, Zemunci su želeli da naprave korak dalje, te da se sa istom idejom okušaju i na zglobnom modelu.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Jedna od atrakcija Salona automobila u Beogradu 1983. godine, model IK_160MP (foto: arhiv Ikarusa)

Tako je 1983. godine Ikarus svoju šansu za dalji prodor na tržištu pokušao da pronađe lansirajući prototip međugradsko-prigradske varijante zglobnog autobusa sa oznakom IK-160MP (slovna oznaka MP karakterisala je međugradsko-prigradsku izvedbu). Za osnovu je ponovo izabrana samonoseća šasija standardnog IK-160 sa tipičnom dužinom od 16.8 metara i maksimalnom nosivošću od ukupno 22000 kg.

U nju je smešteno 61 turističko sedište i ostavljen prostor za 50 putnika koji stoje. Namenjen vožnjama na dužim relacijama, sa manjom cirkulacijom putnika, prototip IK-160MP je imao ugrađena dvokrilna vrata sa konfiguracijom 2-0-0-2, galeriju za smeštaj prtljaga iznad sedišta, radio kasetofon sa ozvučenjem duž celog salona, vazdušno oslanjanje, Famosov menjački prenosnik sa oznakom 6MS-80 i Rabin D2356 motor snage 162 kW (220 ks).

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

IK-160MP za vreme probne vožnje u Aranđelovcu, aprila 1983. godine (foto: arhiv Ikarusa)

Serijska proizvodnja modela IK-162

Kako je tokom 1983. godine prototip IK-160MP gostovao na probi u prevozničkim firmama naših gradova počev od Beograda, Gornjeg Milanovca, Čačka, Kraljeva, Niša, Vrnjačke Banje, Sombora i Subotice, a nakon gostovanja na zagrebačkom velesajmu određeni period je proveo i na probnim vožnjama u Autoprometu Sisak, priklupljeni su svi utisci potencijalnih kupaca i njihove želje za dodatnim izmenama na vozilu.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Nakon prototipa, izrađen je još jedan primerak IK-160MP koji je kupljen od strane Autoprometa Sisak (foto: Državni arhiv u Sisku, objavljeno u „Monografiji 60 godina Autoprometa Sisak”)

To je urodilo plodom u vidu projektovanja i izrade modela IK-162 koji će 1984. biti predstavljen na beogradskom i splitskom sajmu automobila, a potom iste godine i ući u serijsku proizvodnju.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Prvi primerak doneo je i osveženje u vidu novih farova i plastične maske (foto: arhiv Ikarusa)

Umesto dotadašnjih limenih maski sa dvostrukim, okruglim Saturnus farovima, Ikarus na ovom modelu po prvi put ugrađuje novu plastičnu masku sa pravougaonim farovima domaće proizvodnje ZCZ 21. oktobar, a zadnja svetlosna signalizacija je sa dna zadnje stene podignuta na sredinu (pomenuti položaj zadnje svetlosne signalizacije je ušao u serijsku primenu od 1987. godine). Ti detalji će kasnije biti deo novog vizuelnog identiteta svih modela u Ikarusovoj ponudi, a lista izmena u odnosu na prototip IK-160MP podrazumevala je i novi upravljački mehanizam proizvodnje PPT sa jačom servo pumpom i mogućnošću podešavanja ugla i visine položaja volana po želji vozača.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Poslednje pripreme eksponata pred sajam automobila 1984. godine (foto: arhiv Ikarusa)

Zatim su tu i vrata u konfiguraciji 1-0-1-0 što je povećalo broj sedišta na čak 70, dok je 40 mesta ostavljeno za stajanje putnika,  a na zahtev kupaca izrađeni su i dodatni sanduci („bunkeri”) zapremine 2.5 m3 za smeštaj prtljaga. Mehanički nije bilo značajnijih izmena, te su pogonski agregat i menjač ostali identični kao na modelu IK-160MP, uz zadržavanje maksimalne težine vozila na 22000 kg.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Svečana premijera modela IK-162 (foto: arhiv Ikarusa)

Ovim modelom Ikarus ponovo pokazuje i dokazuje kompaktnost i funkcionalnost sopstvene osnove serije IK-160. Prevoznicima je ponuđeno ono što su odavno priželjkivali-međugradske karakteristike na tipično gradskoj šasiji zglobnog autobusa. Veliko interesovanje za vreme sajma u Beogradu donelo je i prve narudžbine za IK-162, sa čijom se serijskom proizvodnjom počinje tokom druge polovine 1984. godine. Tada je izrađeno ukupno 11 primeraka koji su otišli u garaže 7. Jula iz Šapca, Stupa iz Vršca, AP Varaždin, Čazmatransa i Autoprometa Sisak.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Jedan od prvih proizvedenih primeraka IK-162, u voznom parku AP Varaždin sa garažnim brojem 286 (foto: autobusi.org)

Do kraja 1992. godine, do kada je i zvanično bio u ponudi, izrađeno je oko 50-ak primeraka modela IK-162, a dobar deo njih kupila je i beogradska Lasta. Oni su uglavnom bili proizvedeni u periodu od 1989. do 1991. godine, kada je Ikarus zvanično pojednostavio i skratio listu ponuđenih modela, pa je IK-162 zbog ugrađenog Rabinog pogonskog agregata poneo naziv IK-161R.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

IK-162 u prepoznatljivim bojama Laste, sa konfiguracijom vrata 1-0-1-1 (foto: phototrans.eu)

Nekolicina njih je svojevremeno predata lazarevačkom pogonu poznatijem pod nazivom Lastra, gde su se i najduže zadržali u saobraćaju, sve do 2012. godine.

Najduža krstarica u redovima Ikarusa

Samostalni razvoj i poboljšavanje konfiguracija postojećih modela bili su produkt borbe za osvajanje što većeg dela tržišta. Teška i iscrpna, to je bila borba u kojoj Ikarus nije imao nameru da se preda. Iz tog razloga godinama su se nizali noviteti, a za Salon automobila u Beogradu 1985. godine pripremao se jedan poseban primerak.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Prototip IK-180 na montažnoj liniji u fabrici (foto: arhiv Ikarusa)

Inženjeri su ponovo u ruke uzeli osnovnu šasiju modela IK-160 sa namerom da je modifikuju kao nikada do tada. Osim redizajna prednje stene, povećali su i oba međuosovinska rastojanja. Tako je prvo produženo za 400 mm, a drugo za 720 mm, pa je ukupna dužina ovog prototipa iznosila čitavih 18 metara.  Time se dobilo na prostoru za ugradnju ukupno 60 sedišta, što je sa 120 mesta za stajanje dalo ukupan kapacitet od 180 putnika. Upravo ta brojka naći će se u zvaničnoj oznaci novog modela, Ikarusa IK-180.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Adut koji je trebao da pomeri granice, i postavi nove standarde (foto: arhiv Ikarusa)

Kompletna prednja stena sa velikim staklenim površinama i podesiva instrument tabla bili su u potpunosti identični kao na solo trolejbusu IK-173T. Pored njega je IK-180 zauzeo počasno mesto na beogradskom sajmu.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Savremeniji izgled kojem je Ikarus težio ka primeni u serijskoj proizvodnji (foto: arhiv Ikarusa)

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Sama pojava ove drumske krstarice ostavila je velike impresije među posetiocima sajma… (foto: arhiv Ikarusa)

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

…i s pravom možemo da kažemo da je uz IK-173T bio jedna od najvećih atrakcija te godine (foto: arhiv Ikarusa)

Po pitanju tehničkih karakteristika, bio je u potpunosti identičan modelu na osnovu koga je nastao. Sa IK-160-icom je delio Rabin D2356 pogonski agregat, mehanički Famosov 6MS-80 menjač i identične Rabine osovine iz serije 831.43. Cilj konstruktora bio je da ovim modelom tržištu ponude visokokapacitetni zglobni autobus koji jednako dobro obavlja zadatke na prigradskim, ali i na gradskim linijama koje nemaju čestu fluktuaciju putnika.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

IK-180 na probnoj vožnji, ispred Sava Centra (foto: arhiv Ikarusa)

Enterijer je zarad bolje udobnosti bio opremljen kvalitetno tapaciranim, drvenim sedištima, a za potpuniji ugođaj ugrađen je i audio sistem sa ozvučenjem duž celog vozila, te su fabrički postavljene i bočne zavese za putnike. Poput modela IK-162, i IK-180 je dobio dodatne prtljažne sanduke smeštene u prikolici.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Rukohvati su takođe dobili nov, savremeniji izgled (foto: arhiv Ikarusa)

Iako su međuosovinska rastojanja produžena, prednji i zadnji prepust su ostali u svojoj standardnoj dužini. Na taj način IK-180 je zadržao slične manevarske karakteristike poput modela IK-160, što je posebno pogodovalo gradskoj vožnji.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Zglob na prototipu (foto: arhiv Ikarusa)

Osim titule najdužeg i najkapacitetnijeg, IK-180 je te 1985. godine poneo i titulu najskupljeg modela u ponudi Ikarusa. Za potrebe gradskog prevoza IK-160 je i dalje ostao na tronu, dok je IK-162 počinjao serijski plasman, pa su te činjenice presudile tome da IK-180 ostane na nivou jednog i jedinog proizvedenog, prototipa.

Ikarus IK-110/160: (4) Zglobnjaci za duže relacije

Ikarusova generacija prigradskih zglobova (ilustracija: Saša Conić)

U narednom članku čeka nas priča o nastanku modela IK-111 IK-161 sa MAN-ovim pogonskim agregatima.

Stefan Nikolić

Sledeći deo:

Ikarus IK-110/160: (5) MAN ponovo ulazi u priču

Prethodni deo:

Ikarus IK-110/160: (3) Zemunski trolejbusi

 

One comment

Objavite komentar

Vaša adresa neće biti objavljena. Obavezna polja su označena sa *

*

Ово веб место користи Акисмет како би смањило непожељне. Сазнајте како се ваши коментари обрађују.

Descargar musica